Numeri 30 - geloftes

 In dit gedeelte worden voorschriften uit de wet van Mozes genoemd die te maken hebben met het doen van geloften. Zo'n gelofte bestond meestal uit gaven en offergaven die men aan Jahweh toezegde om in het onderhoud
van het heiligdom bij te dragen. Deze omvatten toewijding van personen, dieren, huizen, en land. Maar in feite dienen deze wetten voor alle geloften, die ook in onze tijd aan God gedaan worden.

Hier wordt vooral aandacht geschonken aan de geloften die een gehuwde vrouw, of een dochter in het ouderlijk huis worden gedaan.  God stelt uitdrukkelijk de man en vader als het verantwoordelijke hoofd van het gezin. 

Als de man of de vader op de hoogte was van een onbezonnen gelofte en hij daarop niet reageerde, dan moest degene die de gelofte had gedaan die gelofte ook vervullen. Maar God gaf hem ook het recht om zo'n gelofte ongedaan te maken. Een goede, bezonnen gelofte zal hij juist bekrachtigen.

 

Numeri 30:13 Elke gelofte en elke verplichting onder ede om zichzelf te verootmoedigen, kan haar man bekrachtigen of kan haar man verbreken. 14 Maar als haar man dag na dag nadrukkelijk tegen haar zwijgt, bekrachtigt hij al haar geloften of al de verplichtingen die op haar rusten; hij bekrachtigt ze, omdat hij op de dag dat hij ervan hoorde, tegen haar gezwegen heeft.

 

Voor de weduwe en de verstoten vrouw gold dit niet, zij waren verantwoordelijk voor hun eigen geloftes of verplichtingen. (Numeri 30:9).

We weten dat Jahweh het heel hoog opneemt als iemand zijn belofte aan Hem niet nakomt. 

Prediker 5:3 Wanneer u aan God een gelofte doet, stel dan niet uit die na te komen, want Hij heeft geen welgevallen aan dwazen. Kom na wat u belooft. 4 Het is beter dat u niet belooft, dan dat u belooft maar niet nakomt.

Een gelofte aan God kan ondoordacht en emotioneel genomen worden, zonder de consequenties ervan te overzien.

Als een vrouw een onbezonnen belofte uitspreekt, die niet na te komen is, of die het functioneren van het gezin in gevaar brengt, staat ze schuldig voor God en is het haar tot zonde: 

Deuteronomium 23:21 Wanneer u de HEERE , uw God, een gelofte gedaan hebt, mag u niet aarzelen die na te komen, want de HEERE , uw God, zal dat zeker van u eisen, en dan zou er zonde in u zijn22 Maar als u ervan afziet een gelofte te doen, is er geen zonde in u. 23 Wat er over uw lippen komt, moet u houden en doen, net als wanneer u de HEERE, uw God, een vrijwillige gave beloofd hebt, iets wat u met uw eigen mond gesproken hebt.

Dit alles heeft een geestelijke betekenis voor wat betreft Israël, de bruid van God. 

Israël is Gods bruid:

In Jesaja 62:5 zegt God tegen Zijn volk Israël: “zoals een bruidegom zich verblijdt over zijn bruid, zo zal uw God Zich over u verblijden” (vergelijk ook Jeremia 2:32)

Als ik Numeri 30 lees dan besef ik - als vrouw - heel goed dat een man de verantwoordelijke is in een gezin ten opzichte van God.  Daarom kan hij ook een gelofte van zijn vrouw ongedaan  maken, want hij is het beeld van Christus, die onze ongerechtigheid op Zich nam.  Deze wet werd gegeven om een bescherming te bieden voor de vrouw en het gezin, zoals Jahweh met alle wetten een beschermende muur was rondom Zijn volk.  Mogelijk is de vrouw opgelucht, als haar man haar ondoordachte gelofte teniet doet. En als zij en haar man beiden zoeken naar de wil van God, zal een vrouw ook kunnen meegaan in die beslissing.

Wanneer Israël zondigt (zoals een vrouw een gelofte doet die niet ingelost kan worden schuldig staat tegenover Jahweh) is er een uitweg door berouw en belijdenis en door het Lam dat ten offer werd aangeboden. 

In het Nieuwe Testament zegt Paulus:


2 Korinthe 11:2 Want ik beijver mij voor u met een ijver van God. Ik heb u immers ten huwelijk gegeven aan één Man om u als een reine maagd aan Christus voor te stellen.

Efeze 5:
25 Mannen, heb uw eigen vrouw lief, zoals ook Christus de gemeente liefgehad heeft en Zich voor haar heeft overgegeven, 26 opdat Hij haar zou heiligen, door haar te reinigen met het waterbad door het Woord, 27 opdat Hij haar in heerlijkheid voor Zich zou plaatsen, een gemeente zonder smet of rimpel of iets dergelijks, maar dat zij heilig en smetteloos zou zijn. 28 Zo moeten de mannen hun eigen vrouwen liefhebben als hun eigen lichamen. Wie zijn eigen vrouw liefheeft, heeft zichzelf lief.

 

In onze tijd zijn er veel alleenstaande vrouwen en voor hen geldt dezelfde verantwoordelijkheid als de man.  

Natuurlijk kan ook een man op impulsieve gronden een gelofte aan Jahweh doen, zoals we zagen bij Jefta. Bij de man, als verantwoordelijk hoofd, was er geen afremmende bescherming. De man kon onder berouw en belijdenis een zondoffer brengen om een voorschot te krijgen op het verzoenend bloed van Yeshua.  Wedergeboren gelovige mannen hebben in onze bedeling wèl een hoofd boven zich die onze zonden op Zich neemt:

1 Kor. 11:3 Maar ik wil dat u weet dat Christus het Hoofd is van iedere man en de man het hoofd van de vrouw en God het Hoofd van Christus.

 

Het ongedaan maken van een gelofte is niet mogelijk door het zingen van het overigens prachtige lied "Kol Nidrei". Maar wie zijn gelofte niet kan vervullen en één is met Yeshua heeft een voorspraak bij de Vader en dat is onze Hogepriester Yeshua.

Omdat we een God van genade hebben heeft de Vader en de Man alles op Zich genomen, zodat aan het volk, de vrouw of dochter, alles vergeven zal worden, en het straks toch de volle zegen zal ontvangen.

Numeri 30:14 Maar als haar man dag na dag nadrukkelijk tegen haar zwijgt, bekrachtigt hij al haar geloften of al de verplichtingen die op haar rusten; hij bekrachtigt ze, omdat hij op de dag dat hij ervan hoorde, tegen haar gezwegen heeft.

Dit hoofdstuk herinnert ons aan de belofte van Israël, door te  zeggen dat ze alles zouden doen wat Jahweh hen bevolen had. (een gelofte) (Sinaï)

Alles wat de Here gesproken heeft, zullen wij doen' (Exodus 19:8)  

Jahweh, die zowel de Vader als de Man is, heeft "gezwegen” bij het uitspreken van de beloftes van de vrouw Israël, zodat geloften en verbintenissen van kracht blijven en Hijzelf voor de vervulling ervan zorgde.  Wie van hen Yeshua als Verlosser aanvaardt is vrijgesproken van het ingebreke blijven om de belofte te vervullen. Maar zonder Yeshua blijft de eis van de wet bestaan, zowel voor Jood als heiden.

Romeinen 8: 3 Want wat voor de wet onmogelijk was, krachteloos als zij was door het vlees, dat heeft God gedaan: Hij heeft Zijn eigen Zoon gezonden in een gedaante gelijk aan het zondige vlees en dat omwille van de zonde, en de zonde veroordeeld in het vlees, 4 opdat de rechtvaardige eis van de wet vervuld zou worden in ons, die niet naar het vlees wandelen, maar naar de Geest.

Dat heeft God gedaan als Vader en Man die Zijn vrouw Israël getrouwd had (Jeremia 3:14), maar ook voor ons die op de beloften voor Israël geënt zijn door Yeshua en samen met hen "de Bruid" vormen.

God die zo'n grote nadruk legt op het nakomen van geloftes, heeft ook aan ons volkomen doordachte geloftes gedaan die Hij ongetwijfeld zal nakomen en die Hij voor een groot deel al nagekomen is. Niets en niemand is zo betrouwbaar als Hij. We kunnen volledig op Hem vertrouwen!

Laten wij de belijdenis van de hoop onwrikbaar vasthouden, want Hij Die het beloofd heeft, is getrouw. Hebreeën 10:23. 

De beloftes door Hem gedaan zullen zeker vervuld worden! We hoeven er niet aan te twijfelen!  

Tot slot: Op de website van Werner Stauder, onder het kopje FAQ  en “Gelofte” is een vraag uit de praktijk behandeld van een man die God een gelofte had gedaan en daardoor in grote moeite kwam.