English & other languages: click here!

Abraham en het eeuwig Verbond

De geest van het adventisme kom je in veel religies tegen. Zij volgen een andere hermeneutiek. Men doet misschien alsof ze Israël niet wil “wegpoetsen”, maar beschouwen het Nieuwe Testament als een herinterpretatie van het Oude. Daarmee ondermijn je het bestaan van de staat Israël en het verbond met Abraham. Het is ook gewoon vervangingstheologie in een ander jasje.

En zo kan met hulp van hermeneutiek de Bijbel ook ontkracht worden. Het begint meestal suggestief en de mensen gaan er geloof aan hechten, zoals Eva geloof hechtte aan het suggestieve van satan. 

Satan gebruikt geen directe aanval, maar subtiele beïnvloeding. Zijn eerste zin is al een voorbeeld: “Is het ook zo dat God gezegd heeft…?” Dit is geen neutrale vraag. Het is een verkapte bewering met drie doelen:

Bijbelse betekenis

De uitdrukking betekent:

• Het volk Israël moet volledig worden vernietigd. De vijanden willen niet alleen oorlog voeren, maar totale uitwissing.

• Hun naam moet verdwijnen uit het geheugen van de mensheid. Het gaat om het uitwissen van identiteit, geschiedenis en bestaan.

• Het is een aanval op Gods volk én op God zelf. Psalm 83 laat zien dat wie Israël wil vernietigen, zich ook tegen God keert.

Context van Psalm 83

Psalm 83 is een gebed van Asaf waarin:

• Een coalitie van omliggende volken zich verenigt tegen Israël. Ze zeggen: “Komt aan, men roei’ gans Israël uit… Dat niemand Israëls naam doe horen.”

• De psalmist God vraagt om in te grijpen, omdat het volk anders ten onder gaat.

• Het doel van de vijanden niet alleen militair is, maar existentiëel: Israël moet ophouden te bestaan.

• Het vers laat zien hoe kwetsbaar Israël soms was (en is) tegenover vijandige machten.

• Het benadrukt dat God de Beschermer is van Zijn volk, zelfs wanneer anderen hun bestaan willen uitwissen.

• De psalm eindigt met het verlangen dat de volken uiteindelijk Gods naam zullen erkennen.

1. De landbelofte: blijvend of vervuld?

• De landbelofte is vervuld in Jozua (Jozua 21:43–45).

• De profeten gebruiken het land later vooral als beeld voor herstel, niet als geopolitiek programma.

• Het Nieuwe Testament verlegt de focus van land → wereldwijde erfenis (Romeinen 4:13).

• Daarom heeft het moderne Israël geen speciale profetische rol.

Men wil niet zien dat de vijanden van nu nog steeds Israël totaal willen vernietigen, zoals de profetieën ons laten zien. Door dit te ontkennen of te relativeren verklaar je dit Israël vogelvrij (!) en wil je de geestelijk strijd rondom Israël en Jeruzalem niet zien. En de Hermeneutiek onderbouwt dat en zo heeft ieder religie zijn eigen hermeneutiek en wordt het selffullfilling prophesy. En daarom moeten we het toetsen aan de Schrift. En ons niet laten leiden door hermeneutiek, maar door Woord en Geest.

Het is de Here die ons denken en ons willen verandert als we naar Zijn Woord willen leven. Discussie met hermeneutiek blijft een vorm van kerkstrijd en leidt ons in de duisternis. Satan maakt gebruik van religie en we weten dat we in de eindtijd  te maken hebben met de hoer (valse religie) op het beest.Yeshua zal daarvan straks zeggen: Ik heb u nooit gekend ga weg van Mij gij werkers der wetteloosheid.

“Ga weg van Mij, gij werkers der wetteloosheid” komt uit Mattheüs 7:23, waar Yeshua spreekt over het laatste oordeel. Het is een van de meest indringende uitspraken in het Nieuwe Testament, omdat Hij het richt tot mensen die dachten dat ze bij Hem hoorden.

Het blijft geestelijk roeien tegen de stroom in om bij de Bron te komen.

2. Israël als eersteling onder de volkeren

Bijbelse lijn:

• Israël is de eersteling (Jeremia 2:3).

• Zoals Christus de Eersteling uit de doden is, zo zal Israël weer het hoofd der volkeren worden (Deut. 28:13). • Dat is niet symbolisch, maar letterlijk.

Adventistische lijn:

• Christus is de Eersteling, en in Hem zijn Jood en heiden samen eerstelingen (Jakobus 1:18).

• Deut. 28 wordt gezien als voorwaardelijk verbond dat Israël verbrak.

• De rol van Israël wordt overgenomen door de wereldwijde gemeenschap van gelovigen.

3. De strijd om Jeruzalem

Bijbelse lijn:

• De strijd om Jeruzalem is profetisch (Zacharia 12–14).

• De volken zullen tegen Jeruzalem optrekken.

• God zal Israël fysiek herstellen.

Adventistische lijn:

• Zacharia wordt geestelijk gelezen: Jeruzalem = Gods volk wereldwijd.

• De eindstrijd is niet geografisch, maar kosmisch (Openbaring 12–14).

• De moderne staat Israël speelt geen rol in de eindtijd. (vogelvrij verklaard)

4. De antichrist en de grote afval

De adventisten hebben een zeer uitgesproken visie:

• De antichrist = een systeem, niet een persoon.

• De grote afval = afval binnen het christendom, niet binnen Israël.(zij zijn dan Israël)

• De eindstrijd draait om aanbidding, niet om land. (ook het land mag dus best worden verdeeld)

5. Gods trouw aan Israël

Bijbelse lijn:

Waar dit gesprek met religieus en Bijbels denken eigenlijk over gaat Niet over politiek. Niet over sympathie of antipathie. Maar over hermeneutiek — hoe je de Bijbel leest. Oude Testament → Nieuwe Testament bevestigt en verdiept het.

Adventisten lezen: Nieuwe Testament → Oude Testament wordt door Christus hergeïnterpreteerd.  Beide systemen zijn coherent — maar ze kunnen niet tegelijk waar zijn.

Waarom veel adventisten het huidige, fysieke Israël niet als “profetisch Israël” zien. Binnen het adventisme (en eigenlijk in veel protestantse stromingen) is er een theologische reden waarom het moderne, etnische Israël niet automatisch wordt gezien als het “verbonds‑Israël” uit de profetieën.

Het is suggestief om te beweren dat het niet om het uitschakelen van een volk, maar om een andere manier van lezen van het Nieuwe Testament.

Hier zijn de belangrijkste punten

:1. Het Nieuwe Testament verlegt de focus van etniciteit naar geloof. Adventisten baseren zich sterk op teksten zoals:

• “Want niet allen die van Israël afstammen, zijn Israël.” (Romeinen 9:6)

• “Als u van Christus bent, dan bent u Abrahams nageslacht, en naar de belofte erfgenamen.” (Galaten 3:29)

Volgens deze lijn is het ware Israël niet langer etnisch, maar geestelijk: iedereen die Christus volgt, Jood of niet.

2. Profetieën worden universeel toegepast. 

Veel oudtestamentische beloften aan Israël worden door adventisten gelezen als:

• óf al vervuld in het verleden (bijv. terugkeer uit ballingschap),

• óf vervuld in de wereldwijde gemeenschap van gelovigen (de “kerk” als geestelijk Israël).

Daarom zien adventisten het moderne Israël niet als noodzakelijk onderdeel van eindtijdprofetieën.

3. Geen “twee-sporen-theologie"

Sommige christelijke stromingen (zoals dispensationalisten) geloven dat God één plan heeft voor de kerk en een apart plan voor etnisch Israël.

Adventisten verwerpen dat.  Zij geloven: • één verbond, • één volk van God, • één weg tot redding.

Dus niet: “de kerk hier, Israël daar”, maar: iedereen die Christus volgt hoort bij hetzelfde verbondsvolk.

4. Eindtijdprofetieën worden niet aan een natie gekoppeldI

In  de adventistische uitleg spelen:

• Babylon (geestelijk), • het beest, • de draak, • de wereldwijde crisis rond aanbidding een rol — maar niet een specifieke moderne staat. Daarom krijgt het huidige Israël geen speciale profetische status.(vogelvrij!)

Adventisten ontkennen niet dat God Joden liefheeft Ze zeggen niet dat God klaar is met het Joodse volk. Integendeel:

• Joden blijven deel van Gods plan als individuen.

• Adventisten verwerpen elke vorm van antisemitisme.

• Ze geloven dat Joden net als iedereen door Christus worden uitgenodigd.

Sommige mensen vinden deze benadering logisch, anderen vinden dat het moderne Israël wél een profetische rol heeft

Met religie komen we op dwaalwegen, maar Yeshua zegt tegen satan die Hem wilde verleiden in de woestijn: Er staat geschreven, ga weg van Mij satan.

1. Yeshua gebruikt de woorden “Er staat geschreven” telkens wanneer Hij zich beroept op het gezag van de Schrift om verleiding, misleiding of verkeerde interpretatie te weerstaan. Het is Zijn manier om duidelijk te maken dat Gods Woord de hoogste norm is, boven gevoelens, omstandigheden of menselijke redeneringen.

Het Woord van God heeft het laatste woord.  Yeshua laat zien dat de Schrift onbetwistbaar gezag heeft. Niet satan, niet omstandigheden, niet emoties bepalen de waarheid, maar wat God heeft gesproken.

2. Het Woord is het wapen tegen verleiding Yeshua weerstaat satan niet door discussie, maar door het geschreven Woord tegenover de leugen te zetten. Dit sluit aan bij wat Bijbelstudies benadrukken: Yeshua gaat niet in gesprek met satan, maar stelt eenvoudig het Woord er tegenover.

3. Het Woord is betrouwbaar en onveranderlijk. Door te zeggen “Er staat geschreven”, maakt Yeshua duidelijk dat Gods Woord vaststaat, niet afhankelijk is van tijd, cultuur of menselijke mening.

Waarom is dit belangrijk voor gelovigen? De manier waarop Yeshua het Woord gebruikt, laat zien:

• dat kennis van de Schrift noodzakelijk is om verleiding te herkennen;

• dat Gods Woord sterker is dan elke misleiding;

• dat geloof niet gebouwd is op gevoel, maar op wat geschreven staat;

• dat satan vaak werkt met verdraaiing, maar het Woord geeft helderheid.

Een bredere Bijbelse lijn:

De Bijbel zelf benadrukt dat alles wat geschreven is, bedoeld is om ons te onderwijzen, troosten en leiden: “Alles wat vroeger geschreven is, is geschreven om ons te onderwijzen…” — Romeinen 15:4

Het Woord is dus niet alleen een wapen, maar ook een bron van hoop en richting.

“geen tittel of jota zal vergaan” is een uitspraak van Yeshua in Mattheüs 5:18, waarin Hij benadrukt dat geen enkel detail van Gods wet zijn geldigheid verliest totdat alles vervuld is. Een jota is de kleinste letter van het Hebreeuwse/Aramese alfabet, en een tittel is een klein streepje of haakje dat letters van elkaar onderscheidt. Het gaat dus om de allerkleinste onderdelen van de Schrift.

Wat Yeshua hiermee duidelijk maakt:

1. De Schrift is volledig betrouwbaar Yeshua zegt dat zelfs de kleinste letter of het kleinste streepje van Gods wet niet zal verdwijnen voordat Gods plan volledig is uitgevoerd. Dit onderstreept de onveranderlijkheid en betrouwbaarheid van de Schrift.

2. Gods wet blijft staan totdat alles vervuld is. De woorden “totdat alles zal zijn geschied” verwijzen naar de vervulling van Gods heilsplan. Yeshua bevestigt dat de wet niet wordt afgeschaft, maar vervuld — eerst door Zijn leven, sterven en opstanding, en uiteindelijk in de voltooiing van Gods Koninkrijk.

3. Het gaat om meer dan regels: het gaat om Gods wil De uitspraak staat in de Bergrede, waar Yeshua laat zien dat gehoorzaamheid niet alleen uiterlijk is, maar het hart raakt. De wet blijft staan als uitdrukking van Gods karakter en bedoeling. Hoe dit in de Bijbel verder wordt bevestigd

• Lucas 16:17 zegt dat het gemakkelijker is dat hemel en aarde vergaan dan dat één tittel van de wet vervalt.

• In de Joodse traditie werd elke letter van de Schrift als heilig beschouwd; Yeshua sluit hierbij aan door te benadrukken dat Gods Woord niet verandert.

Wat dit betekent voor gelovigen?

• Het Woord van God is vast, betrouwbaar en onveranderlijk.

• Yeshua roept op tot een geloof dat niet alleen woorden spreekt, maar leeft naar Gods wil.

• De uitspraak benadrukt dat Gods openbaring niet willekeurig is, maar precies en doelgericht.