Leviticus 17 - In het bloed is LEVEN

Zoek de fout in deze afbeelding

Na de grote Verzoendag in Leviticus 16, waarin het heiligdom werd gereinigd, richt Leviticus 17 zich op de praktijk van het dagelijks leven. God geeft strikte regels over het slachten van dieren en het omgaan met bloed. De centrale boodschap is helder: het leven is heilig en behoort God toe, en bloed heeft één uniek doel — verzoening brengen tussen God en mens.
Leviticus 17 draait om de heiligheid van het leven en het verbod op het eten van bloed. Dit hoofdstuk vormt de overgang naar de zogenoemde Heiligheidswet (Leviticus 17–26) en legt uit hoe het volk Israël met slachten en bloed moet omgaan nu God in hun midden woont.

^{1. Eén centrale plaats voor offers (verzen 1–4)}

De HEERE sprak tot Mozes:.......... Het staat er zo gewoon, dat we eraan gewend zijn. Maar het is hier wel YAHWEH, Israël's God die hier spreekt!
Spreek tot Aäron, tot zijn zonen en tot al de Israëlieten....... Ook de Israëlieten worden, net zoals wij, door middel van Aäron erbij bepaald dat dit rechtstreeks de woorden zijn die YAHWEH geboden heeft.
Iedereen uit het huis van Israël die een rund, een lam of een geit in het kamp slacht........ het woord "shagat שָׁחַט " dat in het Hebreeuws gebruikt wordt verwijst meestal naar het doden van een dier voor een offer aan YAHWEH. Een rund, lam of geit zijn dieren die voor een Bijbels offer worden gebruikt.  Wie zo'n offerdier in het kamp slacht of die juist buiten het kamp slacht maakt zich schuldig aan bloed vergieten (vers 4).
het dier niet bij de ingang van de tent van ontmoeting brengt om het de HEERE als offergave aan te bieden..... het dier moet juist binnen de omgrenzing van de tabernakel aan YAHWEH worden geslacht en aan HEM worden opgedragen.
Het offer moet geslacht en geofferd worden vóór de tabernakel van de HEERE..... het daarvoor bestemde brandofferaltaar (Exodus 40:6-8) stond (met het wasvat) binnen de omheining van de voorhof. De man die in het woongebied (het kamp) slacht moet het bloed aangerekend worden; hij heeft bloed vergoten...... in de voorhof van de tabernakel wordt het bloed geheiligd om aan God aangeboden te worden. Zo wordt ook ons bloed geestelijk geheiligd binnen Gods Koninkrijk, niet daarbuiten. De tabernakel is een afbeelding van het hemelse heiligdom
De man (die dit bewust overtreedt) moet uit het midden van zijn volk uitgeroeid worden....... dit is de vloek die op het overtreden van de wet ligt. Dat is de vloek die alleen in Yeshua kan worden weggenomen. Dat waren strenge regels. Voor onopzettelijke zonden was er het zond- of schuldoffer. Er was trouwens één offer dat buiten de tabernakel geslacht moest worden. Dat was het offer van de "rode koe", waarmee Yeshua wordt uitgebeeld. Hij had het kostbare bloed van een onbevlekt en smetteloos lam (1 Petrus 1:19). Hij had buiten de legerplaats geleden (Hebeeën 13:12-13). Zijn bloed was heilig en hoefde niet geheiligd te worden.
Bij het zien van bovenstaande afbeelding moest ik denken aan een boekje dat 45 jaar geleden door de bekende Bijbelleraar Henk Binnendijk geschreven was. Ik heb het nog. Het was verbonden aan een TV programma voor de jeugd. Ik herinnerde me dat hij het volgende had geschreven:

2. Hoe moet het dan? (verzen 5-7)

5. opdat de Israëlieten hun offers, die zij nu nog in het open veld brengen, naar de HEERE brengen, naar de ingang van de tent van ontmoeting, naar de priester, en ze als dankoffers aan de HEERE offeren.
6. De priester moet dan het bloed op het altaar van de HEERE bij de ingang van de tent van ontmoeting sprenkelen en het vet in rook laten opgaan als een aangename geur voor de HEERE.
7. Zij mogen hun offers niet meer aan de demonen brengen, waar zij als in hoererij achter aangaan. Dit is voor hen een eeuwige verordening, al hun generaties door.