English & other languages: click here!

Nehemia 8 - Loofhuttenfeest

Nehemia 8 beschrijft een belangrijk moment in de geschiedenis van het volk Israël. Nadat de herbouw van de stadsmuur van Jeruzalem is voltooid, is het tijd voor geestelijke opbouw en vernieuwing. Het volk komt in grote getale samen om te luisteren naar de Wet van Mozes, wat leidt tot een bijzondere omschakeling van verdriet naar uitbundige vreugde. Het lijkt alsof het Loofhuttenfeest op de eerste dag van de zevende maand wordt gevierd. De verwarring ontstaat doordat de tekst in Nehemia 8 de gebeurtenissen van de hele maand compact achter elkaar beschrijft.

Nehemia 8:1-4
1. Toen de zevende maand aanbrak en de Israëlieten in hun steden waren,
2. verzamelde heel het volk zich als één man op het plein dat voor de Waterpoort ligt; en zij zeiden tegen Ezra, de schriftgeleerde, dat hij het boek moest brengen met de wet van Mozes, die de HEERE Israël had geboden.
3. Ezra, de priester, bracht de wet voor de gemeente, zowel mannen als vrouwen en al wie wat zijn verstand betrof in staat was ernaar te luisteren, op de eerste dag van de zevende maand.
4. Hij las daaruit voor, voor het plein dat voor de Waterpoort ligt, vanaf het morgenlicht tot de middag, ten overstaan van de mannen, de vrouwen en van hen die wat hun verstand betrof in staat waren ernaar te luisteren. De oren van heel het volk waren gericht op het wetboek.

Toen de zevende maand aanbrak en de Israëlieten in hun steden waren........ volgens de Bijbel is de zevende maand van de Bijbelse kalender. de maand Tishri (september/oktober), de feestmaand. Maar die feesten werden al lang niet meer gevierd. In Babel kwam daar niets van, maar daarvoor waren er andere zaken waarvoor men warm liep, zoals de hoogten met de afgodenoffers. Maar nu, is er In deze Bijbelse feestmaand  een bijzondere beweging van Gods Heilige Geest onder het volk. Dat blijkt uit dit deel van Gods Woord.
heel het volk verzamelde zich als één man op het plein dat voor de Waterpoort ligt......... wat doen al die mensen op het plein voor de Waterpoort?(zie plattegrond) Het voordeel van het plein bij de Waterpoort is, dat daar ook vrouwen en kinderen kunnen komen. In de voorhof van de tempel mogen alleen mannen komen. Voor deze samenkomst is niets georganiseerd en er is ook niets over bekend gemaakt. Mensen komen niet als één man samen voor de dingen van God, tenzij de Geest van God hen daartoe heeft bewogen, en ze verlangen niet naar Gods Woord, tenzij de Geest van God hen daartoe heeft bewogen. Misschien herinnerden ze zich dat 1 Tishri een feestdag is. Het staat immers geschreven:

Leviticus 23:24 Spreek tot de Israëlieten en zeg: In de zevende maand, op de eerste dag van de maand, moet u een rustdag houden, een gedenkdag aangekondigd door bazuingeschal, een heilige samenkomst.

Numeri 29: 1 In de zevende maand nu, op de eerste dag van de maand, moet u een heilige samenkomst houden; geen enkel dienstwerk mag u dan doen. Het is voor u een dag aangekondigd door bazuingeschal.

Zij zeiden tegen Ezra, de schriftgeleerde, dat hij het boek moest brengen met de wet van Mozes........ dit voorstel kwam uit de bevolking..... normaal gesproken zouden de priesters zo'n bijeenkomst bij elkaar roepen. Maar nee, gewone mensen op het plein voor de Waterpoort zeiden dat Ezra moest komen om hen voor te lezen uit de Tora. Ezra was de man die verantwoordelijk was voor de herbouw van de tempel en voor het terugbrengen van Gods volk tot de eredienst. Volgens Ezra 7:6 en 10 was Ezra "een vaardig schriftgeleerde, in de wet van Mozes" en had hij het al lange tijd in zijn hart om "Israël de verordeningen en bepalingen te onderwijzen". Het volk wilde weten wat God van hen vroeg. Want de mensen hadden zelf geen Tora. Misschien wisten de mensen nog dat 1 Tishri een feestdag is (Lev. 23:23-24).

Ezra wist dat ogetwijfeld en was blij met het initiatief van de bevolking. Dat verlangen naar Gods Woord kon alleen maar het werk van Gods Geest zijn in de harten van de bevolking. 

Ezra, de priester, bracht de wet voor de gemeente....... Ezra de oude priester en schriftgeleerde, deed dat maar al te graag. Hij haalde de boekrol en begon op de tweede dag van Tishri de wet van Mozes voor te lezen. Ezra las de Tora voor vanaf een  houten podium vanaf de vroege ochtend tot de middag aan iedereen die het kan begrijpen. 

Het volk luisterde intens en met groot respect; als Ezra het boek opende, ging iedereen staan. Ezra was een uit Babel teruggekeerde balling, een priester, die verantwoordelijk was voor de herbouw van de tempel en voor het terugbrengen van Gods volk tot de eredienst. Dat is beschreven in het boek Ezra. 

Hij bracht de wet aan mannen als vrouwen en al wie wat zijn verstand betrof in staat was ernaar te luisteren, op de eerste dag van de zevende maand....... volgens de Tora is de eerste dag van de zevende maand het Bazuinenfeest (Lev. 23:23-24) en Israël heeft die dag vastgesteld als het nieuwe jaar, terwijl de Tora 1 Abib of Nissan daarvoor aanwijst (Exodus 12:2;). De mensen waren hongerig naar wat in de Tora stond. Zonder problemen, zonder tegenzin, kon men uren daarnaar blijven luisteren. De weerstand, die er ook in onze generatie is, wordt tenietgedaan als we Gods Geest de ruimte geven.

Hij las daaruit voor, vanaf het morgenlicht tot de middag.......... nu was de wet geschreven in het Hebreeuws, maar het volk was vertrouwd met het Aramees, een taal die gebruikt werd in het Perzische rijk. Je ziet het terug in het boek Ezra, dat afwisselend in Hebreeuws en Aramees werd geschreven. Het boek Nehemia werd in het Hebreeuws geschreven. Dus er moest veel vertaald en uitgelegd worden. De Levieten die bij Ezra zaten hielpen daarmee.

De oren van heel het volk waren gericht op het wetboek..........Zolang het licht was verdiepte men zich met vreugde in de Tora.

2. Het belang van uitleg

Nehemia 8:5-8
5. Ezra, de schriftgeleerde, stond op een houten verhoging, die ze voor deze gelegenheid hadden gemaakt, en naast hem stond Mattithja, met Sema, Anaja, Uria, Hilkia en Maäseja aan zijn rechterhand, en aan zijn linkerhand Pedaja, Misaël, Malchia, Hasum, Hasbaddana, Zacharia en Mesullam.
6. Ezra opende het boek voor de ogen van heel het volk, want hij stond hoger dan heel het volk. Toen hij het opende, ging heel het volk staan.
7. En Ezra loofde de HEERE, de grote God, en heel het volk antwoordde, onder het opheffen van hun handen: Amen, amen! Zij knielden en bogen zich neer voor de HEERE met het gezicht ter aarde.
8. Jesua, Bani, Serebja, Jamin, Akkub, Sabbethai, Hodia, Maäseja, Kelita, Azaria, Jozabad, Hanan, Pelaja en de Levieten onderwezen het volk in de wet, en het volk stond op zijn plaats.

Ezra, de schriftgeleerde, stond op een houten verhoging, die ze voor deze gelegenheid hadden gemaakt........ Het feit dat deze verhoging voor deze gelegenheid was gemaakt, geeft al aan dat dit alles niet op de eerste van de maand plaatsvond toen deze samenkomst zo spontaan ontstond. Ezra had intussen een aantal Levieten om zich heen verzameld, die hem te hulp kwamen.

Ezra opende het boek voor de ogen van heel het volk, want hij stond hoger dan heel het volk........ Heel duidelijk was het dat bij dit feest de Tora centraal stond. Toen hij het opende, ging heel het volk staan........ een mooi gebaar, uit eerbied voor de stem van God die tot hen kwam door de Tora, ging men staan als daaruit gelezen werd. 

En Ezra loofde de HEERE, de grote God, en heel het volk antwoordde........ een prachtig eerbetoon aan God door de voorganger Ezra en de reactie daarop van de toehoorders.

heel het volk antwoordde, onder het opheffen van hun handen: Amen, Amen!........ en dan reageert het volk daarop met Amen, Amen. En ze hieven de handen op. Dat was geen ritueel, maar een hartelijke erkenning van de grootheid van God, die zich openbaarde in de Tora.

Zij knielden en bogen zich neer voor de HEERE met het gezicht ter aarde....... men maakte zich klein voor YAHWEH, om daarmee Zijn grootheid uit te drukken, maar ook in de wetenschap dat ze niet volmaakt waren en dat ze Hem nodig hadden om een beeld van Hem te zijn.

Jesua, Bani, Serebja, Jamin, Akkub, Sabbethai, Hodia, Maäseja, Kelita, Azaria, Jozabad, Hanan, Pelaja en de Levieten onderwezen het volk in de wet... de Levieten en een aantal met namen genoemde mannen waren Nehemia behulpzaam bij het uitleggen van de Tora. Het ging om het duidelijk lezen en uitleggen van het Woord van God. Immers als we Gods bedoelingen begrijpen zullen we Hem des te meer liefhebben en dan zal dit ook zijn uitwerking hebben in het leven van elke dag. 

  1. Van schuld en tranen naar vreugde 

Nehemia 8:9-12
9. Zij lazen uit het boek voor, uit de wet van God, gaven uitleg en verklaarden de betekenis, zodat men de voorlezing begreep.
10. En Nehemia (hij was Zijne Excellentie, de stadhouder), Ezra, de priester en schriftgeleerde, en de Levieten die het volk onderwezen, zeiden tegen heel het volk: Deze dag is heilig voor de HEERE uw God. Rouw dan niet en huil niet. Heel het volk huilde namelijk toen ze de woorden van de wet hoorden.
11. Verder zei hij tegen hen: Ga, eet lekkernijen en drink zoete dranken. En deel uit aan hen voor wie niets is klaargemaakt, want deze dag is heilig voor onze Heere. Wees niet bedroefd, want de vreugde van de HEERE, dat is uw kracht.
12. De Levieten deden heel het volk zwijgen door te zeggen: Wees stil, want deze dag is heilig. Wees daarom niet bedroefd.
13. Toen ging al het volk weg om te eten en te drinken, om uit te delen en grote vreugde te bedrijven, want zij hadden de woorden begrepen die men hun bekend had gemaakt.

Zij lazen uit de Tora van Elohim, gaven uitleg en verklaarden de betekenis........ als er in de Bijbel de Wet wordt genoemd, staat er in het Hebreeuws "Tora" en hier staat de Naam Elohim er nog bij. We zien dat in dit wetsonderwijs de nadruk ligt op het begrijpen ervan. De Tora was een nauwkeurig met de hand geschreven document, waarover alleen de priesters en Levieten de beschikking hadden. Het onderwijs was dus heel belangrijk. Maar het volk was hongerig naar Gods Woord. Het dronk de woorden in. Er staat dan ook: "zodat men de voorlezing begreep".

En Nehemia (de stadhouder), Ezra, de priester en schriftgeleerde, de Levieten zeiden: "Deze dag is heilig voor de HEERE uw God." Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat dit plaatsvond op de 10e Tishri, de Grote Verzoendag ( Jom Kippoer), de meest heilige dag in Israël. Een Grote Verzoendag zonder dat de hogepriester Eljasib hierin een rol speelde. Wellicht vanwege zijn verwantschap met Tobia (Neh. 13:4). Maar het was wel een dag die van vergeving van zonden spreekt.  De dag die vooruit ziet naar de verlossing van zonden door het bloed van Yeshua. 

Rouw dan niet en huil niet. Heel het volk huilde namelijk toen ze de woorden van de wet hoorden......... Hier was een oprecht, door de Heilige Geest bewerkt berouw. Ze voelden dat ze tegen dit Woord gezondigd hadden.  Bij het lezen van Gods Woord worden ook wij bepaald bij alles wat we zijn tekort gekomen, waarmee we de Heilige God verdriet hebben gedaan. 

Nehemia (of Ezra) zei tegen hen: "Ga, eet lekkernijen en drink zoete dranken". Wat een troostrijke reactie. God wordt niet boos als wij onze schuld erkennen. Hij vergeeft graag degenen die Hem oprecht liefhebben (Psalm 86:5 'gaarne vergevend SV). Mensen doen er dan meestal nog een schepje bovenop of geven nog een trap na. Maar Yeshua zei tot de overspelige vrouw: "Ook Ik veroordeel u niet; ga heen en zondig niet meer" (Joh. 8:7).  Het volk is vrijgesproken van zonden en krijgt de opdracht om feest te vieren en degenen die hier niet bij konden zijn te laten delen in de lekkernijen en zoete dranken. 

Deze prachtige tekst springt uit dit hoofdstuk. Wie de vreugde van Yahweh begeert, begeert een goede zaak! Toch moeten we deze tekst vooral in zijn geestelijke context lezen. We kunnen deze tekst niet op alle situaties plakken. Het gaat om droefheid tengevolge van zonde, vervolging, vijandschap of beproeving. Hier had het te maken met besef van zonde. David verwoordde die blijdschap in Yahweh nadat hij achtervolgd werd door vijanden en in levensgevaar verkeerde:

Psalm 30:12-13
12. U hebt voor mij mijn rouwklacht veranderd in een reidans, U hebt mijn rouwgewaad losgemaakt en mij met blijdschap omgord.
13. Daarom zal mijn eer voor U psalmen zingen en niet zwijgen. HEERE, mijn God, voor eeuwig zal ik U loven.

De Levieten deden heel het volk zwijgen door te zeggen: "Deze dag is heilig! Wees daarom niet bedroefd". Opnieuw wordt het volk gemaand niet verdrietig te zijn maar de vreugde in God te zoeken en te ervaren. Ze mogen hun tranen drogen en feest vieren Want het is een heilige dag, God heeft voor vergeving zorg gedragen en verwacht ook dat zijn kinderen zich daarover zullen verblijden. 

Toen ging al het volk weg om te eten en te drinken......... toen moest er actie worden ondernomen. Er moest eten en drinken worden klaargemaakt. armen, zieken, ouderen en alleenstaanden moesten delen in die vreugde. En dan staat er iets wat belangrijk is: want zij hadden de woorden begrepen die men hun bekend had gemaakt.  En daar ging het om!

4. Voorbereiding van het Loofhuttenfeest (Soekot)

Nehemia 8:14-17
14. De volgende dag verzamelden zich de familiehoofden van heel het volk, de priesters en de Levieten bij Ezra, de schriftgeleerde, en dat om inzicht te krijgen in de woorden van de wet.
15. Zij vonden in de wet geschreven dat de HEERE door de dienst van Mozes had geboden dat de Israëlieten in loofhutten zouden wonen tijdens het feest in de zevende maand,
16. en dat zij het overal zouden doen horen en een boodschap zouden laten gaan door al hun steden en in Jeruzalem, en zouden zeggen: Ga naar buiten, naar de bergen en breng loof van de olijfboom, loof van de olijfwilg, loof van de mirte, loof van de palmboom, en loof van andere dicht bebladerde bomen, om loofhutten te maken overeenkomstig wat voorgeschreven is.
17. Toen ging het volk eropuit en ze haalden loof en ze maakten loofhutten voor zichzelf, ieder op zijn dak, en in hun voorhoven en in de voorhoven van het huis van God, en op het plein van de Waterpoort en op het plein van de Efraïmpoort.

De volgende dag verzamelden zich de familiehoofden van heel het volk, de priesters en de Levieten bij Ezra........  de dag na de rouw en de verzoening - 11 Tishri - werd er een vergadering bij Ezra de schriftgeleerde gehouden met de familiehoofden en de priesters en Levieten. 

om inzicht te krijgen in de woorden van de wet.......... wie de Tora onderzoekt komt ook de Bijbelse feesten tegen. Uit het vervolg blijkt wel dat in ieder geval het Loofhuttenfeest besproken werd. 

De HEERE had door de dienst van Mozes geboden dat de Israëlieten in loofhutten zouden wonen tijdens het feest in de zevende maand.......... We lezen dit in Leviticus 23:39-43. Maar ook in Exodus 23:16; Ex. 34:22; Numeri 29:1-38.  Daarvoor moeten de mensen in alle steden en dorpen worden opgeroepen om loofhutten te maken.

 Loofhutten zijn hutten van bladeren van verschillende bomen. Ze herinneren aan de tijdelijke woningen van de Israëlieten tijdens de tocht door de woestijn. Ze herinneren er ons ook aan dat we een eeuwig huis hebben in het Nieuwe hemelse  Jeruzalem dat op aarde zal neerdalen. Dat betekent dat ons verblijf hier op aarde, zoals die nu is, een tijdelijk verblijf is. Helaas is de mens geneigd te denken dat alles draait om dit leven op aarde.

Zij zouden overal doen horen: Ga naar buiten, naar de bergen en breng loof van de olijfboom, loof van de olijfwilg, loof van de mirte, loof van de palmboom, en loof van andere dicht bebladerde bomen, om loofhutten te maken overeenkomstig wat voorgeschreven is.

Toen ging het volk eropuit en ze haalden loof en ze maakten loofhutten voor zichzelf........... Wat een gezellige drukte. Op zoek in de berggen naar geschikte takken en bladeren om de loofhut te bouwen. De kinderen deden er van harte aan mee. Maar ook de voorbereidingen voor het eten en het slapen in die hut. Leuk om te lezen welke plekken ze kozen voor het bouwen van de loofhut: op het dak, in hun tuin, in de voorhof van de tempel en op de pleinen bij de poorten.

5. Het loofhuttenfeest

Nehemia 8:18-19
18. De hele gemeente van hen die uit de gevangenschap waren teruggekeerd, maakte loofhutten en woonde in die loofhutten, want zo hadden de Israëlieten niet meer gedaan vanaf de dagen van Jozua, de zoon van Nun, tot op deze dag. Er was zeer grote blijdschap.
19. En men las dag aan dag voor uit het boek met de wet van God, vanaf de eerste dag tot de laatste dag, en ze vierden zeven dagen feest. En op de achtste dag was er een bijzondere samenkomst, volgens de bepaling.

De hele gemeente maakte loofhutten en woonde in die loofhutten.......  ze zullen elkaar bezocht hebben en elkaars loofhut bewonderd hebben. Maar bovenal was de vrede en de vreugde die de kracht van YAHWEH had bewerkt. Een kleine voorsmaak van het Loofhuttenfeest in het Vrederijk, wanneer de antichrist en de vijanden verslagen zijn door het Zaad dat in Genesis 3;15 was beloofd. Zacharia, ook een teruggekeerde balling, heeft geprofeteerd over het toekomstige loofhuttenfeest in het Vrederijk (Zacharia 14:16-19). Daar zal Yeshua koning zijn. 

zo hadden de Israëlieten niet meer gedaan vanaf de dagen van Jozua, de zoon van Nun, tot op deze dag........ zolang waren de Bijbelse feesten verwaarloosd. Wel vierde Koning Salomo bij de inwijding van de tempel het Loofhuttenfeest. Maar dat had voor hen dan toch niet de inhoud die nu werd ervaren. Volgens 1 Koningen 8 en 2 Kronieken 7 liet Salomo die inwijdingsceremonie bewust samenvallen met dit belangrijke pelgrimsfeest in de zevende maand Tishri.  

En er heerste grote vreugde : vanwege hun grote gehoorzaamheid aan Gods woord heerste er grote vreugde. We worden vaak misleid door te denken dat de weg naar vreugde ligt in het doen voor God van wat we zelf willen, maar vreugde en vrijheid komen alleen voort uit gehoorzaamheid.

Men las dag aan dag voor uit het boek met de wet van God, vanaf de eerste dag tot de laatste dag,....... gedurende de zeven plus 1 dag werd voorgelezen uit de Tora. Het was echt zeven dagen feest: dag 15 tot en met 22 van de zevende maand met een toegift op de achtste dag. Na de ontdekking op dag 2 werd het volk door Gods Heilige Geest voorbereid om het Loofhuttenfeest (Soekot) gewoon op de oorspronkelijke, juiste datum te vieren (vanaf vijftien Tishri).

Ida